عناوین الاحکام؛ ترجمه وشرح متن لمعه - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٩ - مسئله چهارم

ترجمه:

مسئله دوّم‌

اگر مرد پيش از دفع و تسليم مهر با زن نزديكى نمود مهر به ذمّه‌اش به عنوان دين مستقر مى‌گردد اگر چه مدّت تسليم آن به زن به طول انجامد.

تذكّر

دخول و نزديكى كه موجب ثبوت تمام مهر به ذمّه مرد مى‌شود عبارت است از وطى با زن اعم از آنكه در قبل بوده يا در دبر باشد نه آنكه مجرّد خلوت با زن سبب اثبات و استقرار آن شود.

مسئله سوّم‌

اگر زن مرد را از مهريه‌اش ابراء نمود سپس قبل از دخول مرد وى را طلاق داد حكم آن است كه مرد مى‌تواند بعد از طلاق به نصف مهر رجوع نموده و آن را از زن مطالبه كند و همچنين مرد در حالى كه زن را قبل از دخول طلاق خلع داده باشد مى‌تواند به زن رجوع كرده و نصف المهر را از وى مطالبه نمايد.

مسئله چهارم‌

در عقد نكاح جائز است امرى را كه با شرع موافق است شرط كنند.

فرع‌

بنابراين اگر امرى را كه با مقتضاى عقد مخالف بوده شرط كنند شرطشان لغو و بى‌اثر است مثل اينكه زن در متن عقد شرط كند كه شوهر با زن ديگرى بعدا ازدواج نكرده يا كنيزى را به عنوان تسرّى‌ [١] انتخاب نكند.

فرع‌

اگر در ضمن عقد شرط شود كه زن در شهر خودش مانده و مرد وى را به شهر ديگرى انتقال ندهد اين شرط لازم است. و همچنين است اگر ابقاء زن در منزلش را در متن عقد شرط كند كه در اينجا نيز شرط لازم الوفاء مى‌باشد.

[١] مقصود آن است كه كنيز را براى استمتاع و التذاذ انتخاب كند در مقابل برگزيدن آن بمنظور خدمت و كار كردن.